هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر ساختار سرمایه بر هزینه نمایندگی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. بدین منظور، از بین شرکت های عضو جامعه آماری پس از در نظر گرفتن یک سری شرایط به صورت حذفی هدفمند، تعداد 110 شرکت در طی فاصله زمانی 1393-1389 برای آزمون یگانه فرضیه تحقیق انتخاب گردیدند. در این تحقیق، از نسبت هزینه های عملیاتی به فروش به عنوان شاخصی برای اندازه گیری هزینه نمایندگی و همچنین به عنوان متغیر وابسته تحقیق استفاده شده است و همچنین از نسبت بدهی ها به حقوق صاحبان سهام به عنوان معیار ساختار سرمایه و متغیر مستقل استفاده گردید. از آزمون های آماری F لیمر و هاسمن برای تخمین مدل رگرسیونی تحقیق استفاده گردید که برای تخمین مدل از روش اثرات تصادفی استفاده شده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن بوده است که بین ساختار سرمایه و هزینه نمایندگی شرکت ها رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. این نتایج بیان می کند که استفاده از بدهی در ساختار سرمایه باعث کاهش هزینه نمایندگی می شود و در نتیجه فرضیه هزینه های نمایندگی تایید می شود.